LAODİKYA

 Olgunlaşmanın doğası! Olgunlaşmak , bir nevi sadeleşmek !  Hayat yolculuğunda kazandığımız en önemli değerlerden biri . Ancak insan sadece yaş alarak olgunlaşmaz! Yaşayarak olgunlaşır . Deneyimlerinden ders çıkartarak, kendini ve çevresindekileri daha iyi tanıyarak.  Olgunlaşma sürecimizde yaşadığımız olaylarla her şey büyük bir nitelik kazanır.  Bir değişime uğrar . Olgunlaşma bir sadeleşmedir ! Aynı zamanda hayatımızın sakinleşmesidir ...  Freud ne güzel özetlemiş; "Olgunlaştıkça kimseyle uğraşasın gelmiyor. Kendini yetiştirememiş insanlardan uzaklaşıyorsun. Seni hasta edecek insanlarla birlikte olmaktan vazgeçiyorsun." Günden güne başımıza gelen her şeyde biraz olgunlaşıyoruz. Bu süreçte neleri tolere edebileceğimize ya da nelere tahammül edemeyeceğimizi daha iyi anlıyoruz.  Çünkü kendimizi olgunlaştıkça tanıyoruz.  Zamanımız kıymetli bir kere ! Her şeye ve herkese ayırabileceğimiz bir zamanımız ve de enerjimiz yok . Herkesle vakit geçirme gibi bir...

 '' Sağlık sadece ilaçlardan gelmez. ''  Sağlık, sağlıklı olmak ve sağlıklı kalabilmek ... Sağlıklı olmak sizce nasıl mümkün ya da soruyu bir de şu şekilde ele alayım, fiziksel olarak hiçbir olumsuz bir durumunuzun olmaması sizi sağlıklı yapmak için yeterli mi?  Sağlık sadece fiziksel iyilik  halimizden ibaret değildir! Fiziksel olarak herhangi bir problemimiz olması bizi tam anlamıyla sağlıklı bireyler yapmaz. Zihinsel,duygusal ve ruhsal dengemizin sağlık üzerinde çok büyük etkileri vardır bu kesinlikle yadsınamaz. Ve günlük yaşam , kalabalıklar , modern dünya , büyük şehirler , hayat koşturması bunca şey arasında yaşayıp giderken sağlığı yalnızca  ilaçlarla ya da fiziksel tedavi yöntemleri ile bağdaştırıyoruz. Ama maalesef sağlık bunlardan çok öte daha geniş bir kavram olduğunu yaşadığımız olaylarla hatırlatıyor. Sağlıklı olmak! Dengede olabilmek ve kalabilmektir !  Nasıl mı ? Sadece vücudumuzun değil aynı zamanda kalbimizin,zihnimizin ve ruhumuzun  ...

 '' Bütün fırtınalar hayatınızı bozmak için gelmez , bazıları yolunuzu temizlemek için gelir '' Hayatta her gün bambaşka sorunlar ile karşılaşabiliyoruz. Bazen bu sorunlar o kadar yıkıcı ve sarsıcı oluyor ki her şeyin bittiğini ya da bir daha eskisi gibi olamayacağını düşünüyoruz. Oysa ki hayatımızdaki zorlukların , olumsuzlukların aslında her zaman da yıkıcı olmadığını fark etmemiz gerek. Tam aksine bazen de bu olumsuzluklar bizi daha iyiye taşıyabilecek yeni oluşumumuza fırsat verecek bir temizlik görevi görebilir. Çünkü bazen hayatımızdaki gereksiz, zararlı ya da tıkanmış alanları temizlemek bu başlangıç ile mümkündür. Öğrenme, yenilenme ve değişim . Fırtına size bu üç şeyi fırsat olarak sunar.Hepsi bir süreçtir. Değişim ve yenilenme fırtınanın size öğrettikleriyle mümkündür.  Her fırtına bir yıkım değil, bazen bir dönüşüm sürecinin başlangıcıdır . Zorlukları engel değil , büyüme fırsatı olarak görmenin önemi ! Karşılaştığımız o büyük sorunlar yani o yıkıcı gördüğümü...

Gölgem ve ben uzun seyrettik maviyi  Deniz her dalgasında bir anımı getirdi gözümün önüne  Sular kayalara çarptı  Anılar yüzüme  Ve ben her çırpınışında dalgaların  Bir anımı bıraktım maviye  Ne zaman geldi kış  Daha dün yazdı  Ne zaman gitti limandan gemiler  Ne ara yolcu ettik  Bir daha geri gelir mi gemi bilmem  Liman yıkıldı  Eğer dönerse gemi bir gün geri bu limana  O liman yok artık  Başka limanlara  Başka denizlere yol alma vakti  Güneş battı bu denizde  Derinlerde uzaklarda bir yerde kayboldu  Dilara Vergili   

Ve bir gece yarısı sana olan sevgim yüreğimi kanattı . Bir gece yarısı ben geceye karışıp yok olmak istedim .  Gece uzadıkça çoğalıyordu  yalnızlığım  Sabah oluyordu şafak mumları söndü sönecek  Kalbim ağlıyordu, bağırıyordu. Bir gece yarısı haykırıyordu kadere keder içinde   Ben susuyordum. Her susuşumda bir kez daha kanıyordum  Bir gece yarısı unutmak istedim seni  . Gece bile unuttu beni.  Ben unuttum dünleri. Oysa daha dündü beraberliğimiz ve ben dün darmadağındım .  Sonra bir gece yüreğim aktı gözlerimden.  Sevda düştüğünde yüreğime gözlerim kapalı ağladım içime.  Bir gece yarısı sen geldin aklıma aklım uçup gitti benden. Sen çoktan terk etmiştin beni. Dilara Vergili 

Sen yoktun  İçimde binlerce kez sen vardın  Ben yoktum  Sende bir ben vardım  Biz yokken bu şehirde  Sen yokken Kimsesiz başıboş sokaklar  Aynı göğün altında aldığımız her nefeste Nefesimi üşüten bir hava vardı  Ah kalbim  Ah nasıl da atıyor halâ  Sen ki geldikçe aklıma  Ben kül ediyorum bu şehri  Sen düştüysen aklıma  Vay haline gecemin  Ah Yüreğim  Ah benim soluduğum havadaki nefesim Nasıl da soluksuz nefeslerim Ah benim dertlerimin en büyüğü  Dermansızım  Ah benim canım  Koca yürekli devim evim  İki gözüm iki çeşme bak Yokluğun hep o Kasım sabahı  Şimdi gün o gün  Hoşçakal iki gözüm  Tek sözüm  Babam ...  Dilara Vergili   

  ''Dünyada bir tek insana inanmıştım.O kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı. '' SABAHATTİN ALİ (Kürk Mantolu Madonna ) İnanmak güvenmek birine karşı beslediğimiz bu yoğun duygular bir gün gelip yok olduğunda yalnızca karşımızdaki o insana değil tüm insanlığa karşı güven duygumuzun kaybedilmesine yol açar. Sarsılırız... duygularımızla birlikte kendimizde inancımızda sarsılır. İhanet, hayal kırıklığı, güvenli alanını kaybetme , inandığın şeyin yok olması insan ruhunda ağır hasarlar bırakıyor. İlk güven duygumuz nerede başlar hiç düşündünüz mü ? Bu konuda belki çok fazla fikir ya da bilimsel olarak açıklanmış teoriler olabilir ama ben kendi fikrimi ifade edecek olursam, bana göre insanın ilk güven duygusu anne karnında oluşur! Mucizevi bir o kadar da eşsiz bir şey. Bebek anne karnında anneye bir göbek kordonu ile bağlıdır.Anneden b...