Bazen Kaybetmek Gerekir

 

Kaybetmek...

Hepimiz bu duyguyu hayatın farklı evrelerinde farklı şekillerde deneyimledik ve deneyimlemeyede devam edeceğiz. Bu hayat yolculuğundaki son durağımız değil! Tam tersi bir durak sadece ... Tecrübe durağı! Bir şeyleri kaybedeceğiz ki hayattaki en büyük deneyimi, tecrübeyi kazanalım . Bir şeyleri kaybetmeden bir şeyleri kazanamaz İnsan.
Çünkü bazen kaybetmek gerekir!

"Hayat kaybettiğin yerde başlar"

diyordu şair.
İnsan,önce düşmeli ki yeniden eskisinden daha güçlü adımlarla kalkabilsin ayağa . Çünkü düşmüştür,artık bir kere Bir kez daha düşse ilkinden güçlü kalkacaktır ayağa. Hayat size bir şeyi kaybettirmeden bir şeyleri kazandırmaz. Hayatın amacıda bu değil mi?
Önce kaybet ki sonra kazan.

İnsan sahip olduğu şeyleri mi kaybeder ? Yoksa hiç sahip olamadığı , sahip olduğu  sandığı şeyleri mi ? Hangisi daha zor bilinmez.
Ama en zoru da sahip olduğunu sandığı hiç sahip olamadığı şeyleri kaybetmesi.
Ve sonra onları yeniden kazanmak için kendi yolunu kaybedişi...

Kazanmak zaman meselesi ama kaybetmek bir an meselesi. Sadece tek bir an yeter bir şeyi kaybetmeye. Ama bazen de yanılır insan ! Bir şeyi kaybettiğini sanırsın ama aslında kazanırsın, bilemezsin .  Bazen de kazandım sanırsın ama kaybedersin . Tıpkı Akilah Azra Kohen'in dediği gibi ;
Zafer gibi gözüken şey ,ancak çok sonra farkına varabileceğin bir yenilginin başlangıcı olabilir.

Bilemeyiz bunu ... Bunu bir tek zaman öğretir bize.

Ne tam kazanıyoruz aslında ne de tam kaybediyoruz...
"Kaybettiğimiz her şey için bir şey kazanıyoruz. Kazandığımız her şey içinde bir şey kaybediyoruz " Hayat döngüsü böyle karşılıklı olarak devam ediyor.

Hayat bir şeyleri kaybettiğin yerde başlar tam da. Yenilmeden ,yanılmadan, düşmeden kazanamazsınız . Bazen bir şeyleri yitirmek gerekir , bir şeyleri kazanmak için.  Kaybetmek yenildi değildir, aksine öğrenirsin !
Her kaybediş yeni bir şey öğretir insana! İnsan en çok şeyi ,kaybettiği savaşta öğrenir!
Çünkü bazen de kaybederek kazanırsın.
Kaybolmadan yolunu bulamazsın ,tıpkı düşmeden ayağa kalkamayacağın gibi.

Tıpkı kazanmak gibi kaybetmekte hayatın bir parçası.  Kazanmak kadar  kaybetmekte doğal. İnsan, kaybettiği şeyleri bir gün geri de kazanabilir !  Çünkü bazen bir şeyi kaybetmeden onu gerçekten kazanamayız.
Ya da tam tersi, Charles Bukowski'nin dediği gibi;
"Kaybettim sandıkların  kurtulduklarındı belki de "
Bilemeyiz! Kimin kimi kaybettiğini,kimin ne kazandığını, kiminin kaybının zaferi olduğunu ya da bir zaferin bir kayıp olduğunu bilemeyiz!


Ama en önemlisi de bazen kaybettiğin şeyleri kazanmaya çalışırken , kendini kaybetmemendir . İnsan başka bir şeyi kazanırken kendini kaybeder yavaş yavaş.  Ona bir adım daha kazanmaya yaklaştığında bir bakar ki kendinden bir şey kalmamış . İşte tam kazandım der ama kaybetmiştir aslında .

İnsan burada hayatın işleyişini kaçıyor. Aslında hiçbir şey bize ait değil bizim kaybettiğimizi sandığımız şeyler bize sadece belli bir süre eşlik etmesi gereken şeylerdi. Bize eşlik ettiler ki biz bir şeyleri kazandık deneyimledik öğrendik. Zamanları dolunca da kaybettik sandık ama onlar bize hayat yolculuğunda oraya kadar eşlik etmesi gerekiyordu . Bu hayatın anlamı, hayatın akışı bizim dışına çıkmaya çalıştığımız ama çıkamayacğımız bir döngü. 

Unutmayın... Kalbiniz güzelse bir gün gerçekten kazanırsın !