Bir Ayrılığın Sabahı
Ölüm bir şubat sabahı aldı seni
Gidişin tüm enkazların altındaki o karanlıktı
O kara sabah ben uyanırken uykudan
Sen sonsuz bir uykuya kapıyordun gözlerini
Bilsem uyanır mıydım ?
O derin uykudan
Ben gözlerimi açarken o sabaha
Sen gözlerini son kez kapadın
Sen enkazlarda kaldın ben çaresiz
Sen enkazlarda kaldın ben üşüdüm
Sen enkazlarda kaldın ben sessiz
Şimdi içimde koca bir enkaz halâ
Bir ayrılığın yıkılışı içimde
Zaman bir şubat sabahı
Soğuk, karanlık ,çaresiz...
Güneş, o sabah ne aydınlattı ne ısıttı bizi
Ölüm bir şubat sabahı yaktı içimi
Göz yaşlarım içine aktı
Sönmedi ateş
Bir ayrılığın gecesi
Kaç gece etti sensiz?
Sessizce giderken sen
Gökyüzünden tüm kuşlar da uçup gitti seninle
Yeryüzündeki çiçekleri koparıp gittin
Hoşçakal sonsuz bahçelerde atan kalbim
Işıklar içinde sonsuzlukta sonsuza karışacağız
Hoşçakal Loatang hoşcakal.
6 şubat Depreminde Kaybettiğim Dostum Sema Haddur'a Huzurlu Uyu Meleğimiz ...

Yorumlar
Yorum Gönder