Kabullen ! ve yoluna devam et...

Bazen savaşmak yerine kabullenmek gerekiyor 

Kristih Hannah, Ateşböceği Yolu'nda diyor ya;

Bazen, kabullenmek gerekir, ya elindekilerin farkına varıp yoluna devam edersin ya da sahip olamadıklarını düşünür durursun. 

Mutluluğa, giden yolun savaşmak değil kabullenmek olduğunu anladığınız anda kazanıyorsunuz. 

Bazen hayatta seçimler yapmanız gerekir. Çok sevdiğiniz yerleri bazen terk etmeniz gerekir. Bırakıp gitmek acıtsa da bazen bazı sonuçlarda neden aramamak gerektiğini kabul etmek gerekir . İnsan  öyle derin ve karmaşık duygular barındırır ki içinde bir durumu kabullenene dek verdiği mücadele kendi yolunu kaybedişidir de aslında . Umutla girdiğiniz yollardan bazen hüzünle ayrılmanız gerekir.

Üstad'a sormuşlar;

- En ağır  yük nedir şeyhim?

-Kabullenmek...

-Nasıl?

-İnsan kabullenemediği  şeylerin ızdırabıyla  yaşar ve gönlündeki yükle ölür...

Bu yenilgi değildir... Vazgeçmektir belki . İnsan kendi yolunu ancak böyle bulabilir . Bazen ne kadar çabalasanızda verdiğiniz çaba sizi bir yola çıkarmaz. İnsan elinden geleni yapmak ister yinede. Kader gayrete aşıktır derler ya ... çabaya bağlar bu kaderi insan . Sonra tüm soruları kendine sorar , kendinde arar yine cevabı ama bazen kaderdir !kabul etmek...

Hayat akıp giderken hayat size hergün yeni bir oluşum sunar aslında! Bazen çok sevdiğiniz bir işi bırakırsınız,bazen en sevdiğiniz yerden ayrılırsınız,bazen en sevdiklerinizin kaybını yaşarsınız ya da hayatınızdan bazı insanlar çıkar gider... Ölüm,aşk ,kalp kırıklığı gibi bir çok güçlü duygu ile karşı karşıya kalırız.Bazı durumlar ne kadar çabalarsak çabalayalım değişmez gerçekler barındırır.İnsan tüm bu olanlar ardından ilk inkar etme evresini yaşar. Kabul etmez ,kabullenemez . Sorular sorar kendine ? Neden?Nasıl ? Ne için ? 

Bu soruların cevabını ne kadar çırpınsanda bulamazsın bazen... çünkü hayat sana orda bazen kabullenmek için bir fırsat verir.

Her şey bizim elimizde .Izdırapta huzur da...

Hayatı olduğu gibi kabul etmek.Sorgulamamak bazı durumları , neden? aramamak, mutluluğa giden yolun ilk basamağı. 

Tolstoy diyor ya;

"Belki de her şeyi kabullenmek hayatı akışına bırakmak lazım.Zorlamak bazen çözüm değildir.Ve zorla olan hiçbir şey güzel değildir.

Kabullenmek lazım... kabullen ki yoluna devam et . Yolun sonunda eskiyen sen olma !