Ümitvar olmak gerekiyor...

 Nefes aldıkça umut hep vardır!

"Bütün iyi kitapların sonunda

Bütün gündüzlerin,

Bütün gecelerin sonunda

Meltemi senden esen

Soluğu sende olan,

Yeni bir başlangıç vardır..."

Ne güzel anlatıyor Edip Cansever "Umuş" şiirinde 

Ümitvar olmanın güzelliğini...

Umut,hayatın bir parçasıdır. Çünkü hayat "umut"tur. Yaşam , her gecenin sonunda ve her sabahın başlangıcında bize yeni mücadeleler sunar. Hepimizin savaşı, mücadelesi bambaşkadır. Ama hepimizin ortak bir noktası vardır, umut! İnsan ümitvar olmalı . Düştüğü zaman bir gün yeniden ayağa kalkabileceğini unutmamalı. Nasıl ki her karanlık gecenin sabahında güneş yeniden doğuyorsa sabaha , her kışın sonunda bahara kavuşuyorsa Dünya, İnsan da nefes aldığı sürece bir gün tüm umutsuzlukları umutlara kavuşacak. 

Hayat her zaman size aydınlığını, yazını sunmayacak... Bazen karanlık kapkaranlık geceleriniz olucak ve hatta gündüzleriniz.Ayazda kaldığınız geceler olucak,kara kışlar geçireceksiniz belkide. Bazen bir sebep arayacaksınız yaşamın anlamı için.  En sevdiklerinizin kaybını yaşayacaksınız. Bitti diyeceksiniz ama aslında başlangıç olduğunu bilmeyeceksiniz! Çünkü kışın ardından bahar gelicek yeniden, ayaz yerini güneşli günlere bırakacak, gecenin sabaha kavuştuğu vakit Güneş alacak yerini.

Ümitvar olmak gerekiyor hayatta! Çünkü hayatta tüm bunlar olurken,siz halâ devam ediyorsunuz yaşamaya. Tıpkı nefes almak gibi hayat gibi umut edebilmekte o her nefes alışta tazeleniyor . Aldığınız her nefeste içinize yeni umut tohumları ekebilmek büyük bir nimet aslında.  Ne zaman hangi mevsim belli olmaz belki ama bir gün mutlaka bir çiçek açar. Hiç ummadığınız bir anda ! 

İnsanı hayata bağlayan  umuttur. Yarın vardır çünkü! Gecenin sabahı vardır.

 Diyor ya Sezai Karakoç, "Ey Sevgili" şiirinde;

Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır .

Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır!

Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır.

Mutlaka bir sebebi vardır yaşadığımız her şeyin... Kötü ya da iyi hayatta başımıza gelen her an bize bir şeyleri katar ve yaşam devam eder. 

Ümitsizliğe kapılmakta en az umut edebilmek kadar yaşamın kanunudur. Ama insan, umutvar olmak zorunda! Çünkü hayat size birgün yeniden umut tohumlarının meyvesini veriyor ve verecekte. Siz yolunuzdan vazgeçmeyin, yola devam edin. İnanın umutla devam ettiğiniz sürece o yola yolcuğunuz varacağınız yerden daha keyif vericek size. İnsan ümitvar olmaktan vazgeçmemeli. 

Bir söz vardı;

Korku ve kaygılar gelip geçici hayat şimdi de çiçek açar.

 Geçiyor, birgün bir an geliyor korkular yerini cesarete bırakıyor, kaygılar yeni umut tohumları yeşertiyor. Çünkü dört mevsim gibi, gece ve gündüz gibi hayat devam ettiği süre bir yerlerde umut tohumları yavaş yavaş filizleniyor. Çünkü yaşam devam ediyor.

Kapanan kapının ardından mutlaka bir gün yeni bir kapı açılacak. Karanlık tünellerin sonu aydınlığa kavuşacak mutlaka. Yaşadığımız her şeyin bir anlamı var çünkü. Bize iyi ya da kötü bir tecrübesi ,öğretisi var . Mükâfatı olacak savaşlarınız var sonu bir gün zaferle bitecek.Bazen de bizim şer diye gördüğümüz de büyük bir hayır vardır bunu bilemeyiz!

Ne güzel demiş Mevlana;

Hangi  tohum toprağa düştü de yeşermedi ki!

Bir toprak ta tohumuz hepimiz! Yavaş yavaş filizleniyoruz o topraktan dallarımız büyüyor yeşeriyoruz baharda, meyve veriyoruz bazen o yaz çiçek açmıyor bazılarımız ! Diğer yazı bekliyoruz  Kışın soluyor yapraklarımız yeniden ama bir yağmur yağıyor ilkbaharda yine çiçek veriyoruz . Tıpkı yaşam gibi .Umudun bittiği yerden , yeni bir umut biter, yeşerir...Ümitvar olmak o tohumda saklı . Nefes aldıkça umut hep vardır. 

Gün batsa ne olur ki gecenin ardından bir  sabah vardır, güneş yeniden mutlaka doğacaktır   ...

Marcus Tullius Cicero'nun da dediği gibi;

Hayat olan yerde "umut" vardır. 

Dilara VERGİLİ