Mutluluk neyle ölçülür?

 Mutluluk neyle ölçülür hayatta ? Neyle tanımlar ya da...

Para, huzur , maneviyat,sağlık,aşk ,kopmaz bağlar, sevgi... 

Küçük bir an küçük bir sevinç yetmez mi mutluluğa.
Size bugün bir park kenarından geçerken gözlemlediğim bir andan bahsetmek istiyorum. 
Kaldırımda yürüyorum, bir yandan düşünüyorum, insanları gözlemliyorum. Bir parkın yanından geçerken bir yanda oynayan çocukları görürken diğer yanda babalarının çektiği karton arabasının yanında duran 2 çocuk ve çöpten karton toplayan  babaları. Babaları poşetten bir simit ya da poğaça  çıkardı daha sonra ikiye böldü birini bir kardeşe birini diğer kardeşe verdi... Çocuklar o simiti öyle mutlu yiyorlar dı ki hallerinden hiç şikayetçi değillerdi.  Tabi birde onların gözlerinin içine sevgi ile bakan babaları vardı yanında... Sonra diğer çocuk babasını beklerken diğer kardeşine ebe dedi ...  Ve koşmaya başladı... O kadar mutlu gülerek birbirlerini koşturuyorlardı ki parka ...oradan oraya sevinçle birbirlerini koşturuyolardı bir yandan da babalarına gülümsüyorlardı.Ben onlar için üzülürken onlar bir dünya dolusu gülümse ile koşuyorlar. Üzülmüştüm evet... başka bir yaşıtları parka oynarken okula gitmeden önce, onlar orada babalarının yanında bekliyorlardı.  Ama mutlularlardı. Belki durumları çok kötüydü oradan buradan topladıkları kartonların ücretleri ile geçinirken mutlulardı. Şikayetçi değillerdi. Paranın sahip olamayacağı en değerli şeyi kazanmışlardı belki de çoktan, huzuru , neşeyi, sevgiyi ve gülümsemeyi aile olabilmeyi , yan yana kalmayı her şeye rağmen .

Bu şahit olduğum anın maddi yönünden değilde manevi yönünden baktığımızda çok fazla anlam var aslında.  O iki çocuk bana her şeye rağmen yine de mutlu olabilmeyi mutlu olunacağını gösteriyordu.  Gülüşleri bir umut vaat ediyordu. Paraları yoktu belki , üstlerine giyecekleri iki, üç eski eşyalarından başka bir şey yoktu ama mutlulardı her şeye rağmen.  

Mutluluk ne çok şey vaat eder insana. Ne çok derin boşlukları doldurur. Ne çok ümitsizliğe ışık olur . En derin yaralar bir gün gelir kabuk bağlar. Para ile satın alamazsın onu . Para ile mutlu olamazsın. Sağlıklıysan mutlusundur hayatta. Annen, baban ailen yanında ise mutlusundur hayatta. Babanın bir şeyi yoksa bile sana verecek koca bir sevgisi varsa kucaklarını açmış seni bekleyen Mutluluk o kolların arasındadır. Sevdiğin yanındaysa mutluluk kalplerinizin arasındaki bağda saklıdır.  

Küçük bir an küçücük bir an yeter mutlu olabilmeyi.  Dünyaları verseler değişmeyeceğiniz şeyler mutlu eder sizi. Sevgi en büyük mutlulukların kapılarını açar size. 

Çok paranızda olsa , büyük servetlere de sahip olsanız , lüx saraylarda en iyi şartlarda yaşasanızda ,çok iyi bir işiniz de olsa mutluluk sizinle olacak diye bir şey yoktur!

Bunlara sahip olmak bile size mutlu olmayı göstermez .Halbuki küçük şeylerle bile yetinebilir insan! Mutlu olabilir . 

 Can Yücel diyor ya;

Bir tek insanın bize iyi ki varsın demesi, var olduğumuz için mutlu olmamızı sağlar.  

Mutluluk bu kadar da kolay aslında ! Büyük çok büyük şeylere gerek yok onu yaşatmak için.  Bir bakış, bir söz , bir his, bir aidiyet ve bir an ....

İnsan yanında oldukları ile yakalamalı sevgiyi mutluluğu uzaklarda aramamalı, zaten mutlulukta arayıp bulunun bir şey değildir. Onu ancak inşa edersin ! Ya da gelir bulur seni bir gün . 

Kahraman Tazeoğlu'nun dediği gibi;

Mutlu olmak her şeye sahip olmak değil! Sahip olduğun kadarını her şey yapabilmektir. 

Mutlu olun ! Yanınızdakiler ile sahip olduklarınızla, en önemlisi de şükredin ... Çünkü şükür size diğer kapıları aralar . Ancak gerçek mutluluk o zaman yakalanır.  

Bir yanınızda ya da uzaklarda sizi mutlu eden bir neden mutlaka her zaman vardır !

                                                        

Dilara Vergili