Sen Olunca...
Sen olunca gerek kalmazdı güneşe
Gözlerin aydınlatırdı tüm evreni
Göğsün en büyük sığınağım olurdu
Sözlerin en sevdiğim şarkı olurdu
Sen olunca kışlar üşütmezdi beni
Isınırdım sen kocaman ellerinle elimi tuttuğunda
Gözlerin değdiği zaman gözlerime
Bütün korkularım son bulurdu
Sen yanımda olunca sonsuz olurdum
Sonra gittin bir Kasım sabahı
Gidişinle sonum oldun
Şimdi sensin yalnızlığımın sebebi
Gidişinle kaç mevsim geçti saymadım
Geçen her zaman daha da yara açtı
Hergün, geçen her ay, geçmiş her yıl için
Yeni bir hasret ekledim hasretine
Sen gidince hasret kapanmaz yara oldu
Aydınlıklar karanlığa karıştı
Bütün zamanlar hüzün gözyaşı doldu
Hasretin hiç dinmeyen sancısı oldu
Yıkık dökük yara alan yüreğimin...
Babama büyük bir özlemle
Tüm Ölümsüz babalara...
Yorumlar
Yorum Gönder