Ve Biz...

Uğruna savaştığımız acılar vardı yolda,
Ve birer gölge gibi ardımızda bıraktığımız sevinçler...
Karanlık bir nehrin kıyısında,
Karşı yakaya varmayı umut eden yorgun ruhlar gibiydik.
Acı, tutku ve imkânsızlığın iç içe geçtiği o yerde
Kalbimiz, her atışında biraz daha kanayan bir yara…
Uğruna yaşamayı dilediğimiz ölümler vardı,
Sessizce kabullendiğimiz.
Söyle, kaç kez öldük biz seninle?
Ve hangi gecede, hangi karanlıkta
Küllerimizden yeniden doğduk?
Uğruna sevişmek değil yalnız,
Uğruna yanıp kül olmak için sebepler aradık.
Zifiri bir ormanda,
Ağaç gövdelerine sinmiş çığlıklar gibi
Sakladık içimizde bütün haykırışları.
Ve biz…
Kaç kez bir olduk seninle,
Kaç kez parçalanıp yine kendimize döndük?

                                     Dilara VERGİLİ 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ve biz dünün içinde bir zamanlar var olmuş insanlarız artık!

İnsan Zümrüdü Anka Kuşu misali, küllerinden yeniden doğabilmeli

İç Huzur ve Sağlık Arasındaki Güçlü Bağ !